Europejska usługa opłaty elektronicznej (EETS) jest systemem poboru opłat, w ramach którego użytkownicy dróg w UE mogą uiszczać opłaty na podstawie jednej umowy abonamentowej z dostawcą usług i za pomocą jednego urządzenia pokładowego.
System ten po pełnym wdrożeniu obejmowałby wszystkie państwa członkowskie. Dyrektywa ma dwa cele: zapewnienie interoperacyjności między systemami elektronicznego poboru opłat drogowych i ułatwianie transgranicznej wymiany informacji na temat przypadków nieuiszczenia opłat drogowych.
KE skarży na Polskę i idzie do TSUE, chodzi o różnice w poborze opłat drogowych
- Znaczne różnice w specyfikacjach technicznych systemów elektronicznego poboru opłat drogowych mogłyby utrudnić osiągnięcie ogólnounijnej interoperacyjności elektronicznych opłat drogowych i zaszkodzić efektywności operacji transportowych, efektywności kosztowej systemów poboru opłat drogowych oraz osiągnięciu celów polityki transportowej - uzasadnia KE.
- Brak transpozycji przepisów dotyczących usługi opłaty elektronicznej stanowi zatem przeszkodę dla interoperacyjności między systemami elektronicznego poboru opłat drogowych państw członkowskich oraz dla transgranicznego egzekwowania obowiązku uiszczania opłat drogowych w UE - podkreślają przedstawiciele Brukseli.
Europejska usługa opłaty elektronicznej (EETS), co to jest?
W praktyce to oznacza, że kierowcy mogą być zobowiązani do posiadania więcej niż jednej umowy abonenckiej, więcej niż jednego dostawcy i więcej niż jednego urządzenia pokładowego w celu prowadzenia pojazdów do Polski li Bułgarii ub przez terytorium tych państw.
- Mogą również pojawić się problemy związane z egzekwowaniem opłat drogowych w przypadku osób popełniających wykroczenia niebędących rezydentami w wymienionych krajach oraz w przypadku kierowców z tych państw, którzy znajdują się w innych państwach członkowskich - zauważa KE.
Polska w TSUE, KE zaproponowała sankcje finałowe
Termin transpozycji tej dyrektywy upłynął w październiku 2021 r. Komisja wszczęła postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego przeciwko tym państwom członkowskim w listopadzie 2021 r. i podjęła decyzję o skierowaniu uzasadnionych opinii w maju 2022 r. Ponieważ te państwa członkowskie nadal nie wywiązują się z obowiązku transpozycji dyrektywy, KE zdecydowała o skierowaniu spraw do TSUE i zaproponowała nałożenie sankcji finansowych.
