Punkt wydań japońskich aut znajdował się latem na odkrytym lodowisku przy hali "Olivia", a biuro sprzedaży w sportowej szatni na zapleczu lodowiska.
poinformowała Maja Lesińska z firmy Toyota Carter w Gdańsku.
Pracownicy firmy wspominają, że do Gdańska po Toyoty Corolle zjeżdżali klienci z całej Polski.
dodał Jacek Habryłło z Toyota Carter.
Toyoty sprowadzała początkowo do Polski firma Motoimpex, założona przez syna ówczesnego premiera, Andrzeja Jaroszewicza. Po roku sprzedaż przejął Pol-Mot.
Toyota KE70 produkowana była od 1979 do 1984 roku. Była czwartą generacją "corolki". 74-konny motor 1.3 był najsłabszy w całej gamie.
Najmocniejszą jednostką była dostępna m.in. w Niemczech, 115-konna jednostka 1.6 litra. W Polsce mogliśmy kupować jedynie czterodrzwiowego sedana.
Samochody sprzedawane były za dolary lub bony Pekao według cennika banku Pekao SA. Pierwsze samochody kosztowały 5100 USD, aby z czasem pod koniec lat 80. podrożeć do 7,5 tys. dolarów.
Przeciętna PRL-owska pensja wystarczała na zakup na czarnym rynku do 15 do 50 dolarów. 60-metrowe mieszkanie w Warszawie kosztowało 2000 dolarów. We Wrocławiu, Krakowie i Gdańsku - 1500-1600 dolarów. W Rzeszowie zaś 1200- 1400 dolarów.
- wyjaśniła Lesińska.
Kto więc był w stanie w tamtym czasie wydać tak astronomiczną kwotę na japońskie auto? Głównie byli to marynarze, właściciele niewielkich zakładów rzemieślniczych oraz ogrodnicy. Nie ważna była dla nich kwota - liczyła się jedynie dostępność samochodu.
