Od 1 stycznia wchodzą w życie znowelizowane przepisy ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji. Zmiana dokonana za sprawą nowelizacji ustawy z 22 stycznia 2010 r. o odpadach (Dz.U. nr 28, poz. 145) określa również, że poziom recyklingu ma z kolei wynosić 85 proc. masy przyjętych samochodów. Zgodnie z nowymi przepisami wymogi te obejmują wszystkie przyjmowane pojazdy bez żadnych wyjątków. Do tej pory przepisy pozwalały na osiągnięcie niższych poziomów recyklingu i odzysku w przypadku motocykli czy samochodów wyprodukowanych przed 1980 rokiem. Nowe przepisy wprowadzają takie same wymagania dla wszystkich pojazdów.

Z początkiem roku zacznie tez obowiązywać rozporządzenie ministra środowiska z 14 października 2010 r. w sprawie obliczania poziomów odzysku i recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz.U. nr 202, poz. 1340). Określa ono zasady i sposób obliczania tych poziomów.

Przepisy te mówią, które elementy pojazdów mają być przeznaczane do odzysku, a które do recyklingu. Frakcje materiałowe pochodzące ze strzępiarki (urządzenie rozdrabniające poszczególne elementy), które mają trafić do recyklingu, to: metale żelazne, metale nieżelazne, szkło, tworzywa sztuczne. Natomiast frakcje, które również pochodzą ze strzępiarki, które zalicza się do procesów odzysku, to np. frakcje z tworzywa sztucznego, w przypadku gdy nie można ich poddać procesom recyklingu, a jedynie spaleniu w celu pozyskania energii. Do tej grupy zalicza się też tzw. frakcję lekką i pyły niezawierające substancji niebezpiecznych oraz takie same elementy, które zawierają substancje niebezpieczne, a również mogą być przekazane do spalenia, by pozyskać z nich energię.

Rozporządzenie to podaje też wzory przedsiębiorcom, które mają posłużyć do obliczenia poziomu odzysku i recyklingu, jaki osiągnęły stacje demontażu.