Tak się bowiem składa, że producenci samochodów traktują użytkowników swoich produktów jak idiotów. Na wszelki wypadek tak ustawiają komputery pokładowe oraz lampki rezerwy w autach, abyśmy tankowali wcześniej, niż to jest naprawdę konieczne. Wszystko ponoć dla naszego dobra! Uczciwie dodajmy tylko, że do przeprowadzenia testu skłoniła nas seria dziwnych wypadków: samochody testowe zwracane przez redakcyjnych fotografów, w których „kontrolka zapaliła się dopiero co, podczas wjeżdżania do garażu”, nader często nie były w stanie dojechać do stacji.

Testowe auta nie jeździły w idealnie powtarzalnych warunkach. Założenie testu było takie, aby przez przynajmniej 100 km po włączeniu lampki rezerwy (o ile w ogóle auto przejedzie taki dystans) w miarę możliwości unikać ostrego przyspieszania i hamowania, a więc symulować sytuację, w której naprawdę kończy nam się paliwo, a stacji benzynowej wciąż nie widać. Co nie oznacza, że uprawialiśmy eco driving. Absolutnie nie – w każdym przypadku przy odrobinie chęci przejechany na rezerwie dystans dałoby się wydłużyć, szczególnie w warunkach Tymczasem nasze auta jeździły w trybie mieszanym – trochę w mieście, trochę na trasie. Po 100 km jazdy, w zależności od pomysłu testującego, albo próbowaliśmy osiągnąć maksymalny dystans, albo wręcz przeciwnie – kończyliśmy test jak najszybciej. W każdym przypadku na podstawie wskazań komputera pokładowego mierzyliśmy średnie zużycie paliwa, co pozwoliło na oszacowanie, jaka ilość paliwa zostaje naprawdę w baku od chwili włączenia kontrolki rezerwy lub pierwszego komunikatu „refuel”.