Jeśli podczas wyboru używanego samochodu kierujemy się przede wszystkim trwałością, nie można pominąć pierwszej generacji Almery. Kompaktowy Nissan ma silną pozycję na rynku pojazdów używanych. Wysokie miejsca zajmuje we wszystkich raportach niezawodności, ceniony jest przez użytkowników orazchwalony przez mechaników. Niestety, Almera ma też kilka drobnych wad.

Następca Sunny’ego pojawił się w 1995 roku i odziedziczył po nim nie tylko wspomnianą bezawaryjność, lecz także styl i formę, która była atrakcyjna pod koniec lat 80., ale nie w połowie 90. Auto krytykowano za brak charakteru, mało efektowny i pozbawiony fi nezji wygląd. Nie pomógł również symboliczny face lifting przeprowadzony w 1998 roku. Co prawda nadwozie zyskało kilka upiększających detali, ale nadal wyglądało pospolicie.

Drobne niedociągnięcia w zabezpieczeniu

Przeciętnie wypada też zabezpieczenie nadwozia przed korozją. Jej oznaki można znaleźć na tylnej części progu (w okolicach łączenia z błotnikiem) oraz w obrębie mocowania wycieraczki na klapie bagażnika. Dochodzi do przerdzewienia miski olejowej. Warto też sprawdzić podwozie. Spotykane są egzemplarze niedbale zabezpieczone fabrycznie.

Wersja 3-drzwiowa adresowana jest głównie do młodych ludzi, którzy częściej będą użytkować auto w 2-osobowym składzie. Jeśli zajdzie potrzeba przewiezienia większej liczby pasażerów, nie będzie z tym problemu. Zajęcie pozycji ułatwiają przesuwane fotele oraz przyzwoita ilość miejsca na nogi i na szerokość. Sama wygoda siedzeń (przednich i tylnych) jest zadowalająca w tej klasie aut. Nieźle wypadają też materiały wykończeniowe oraz spasowanie plastików.

Braki występują w wyposażeniu. W podstawowym GX jest co prawda jedna poduszka, ale nie znajdziemy tu ABS-u i elektryki szyb. Także klimatyzacja to „gadżet”, za który trzeba było dopłacić. Dużo korzystniej prezentuje się wariant SLX. Można liczyć na 2 airbagi, pełną elektrykę, a od 1997 roku także klimatyzację oraz ABS.

Dynamiczny, trwały i nowoczesny

Silnik 1.6 przez cały okres produkcji nie przechodził modyfi kacji. To sprawdzona konstrukcja z 16-zaworową głowicą i wtryskiem paliwa. Występuje w dwóch wariantach mocy: 90 i 99 KM (słabsza wersja oferowana na rynkach zachodniej Europy). Zmniejszenie mocy było podyktowane obniżeniem opłat podatkowych. W rzeczywistości „słabszy” motor dysponuje mocą 99 KM – tak twierdzą serwisanci.

Almera 1.6 do „setki” przyspiesza w nieco ponad 10 s i średnio spala ok. 7,5-8 l/100 km. To wyniki więcej niż zadowalającę. Dobre opinie silnik zbiera też za bezawaryjność oraz niskie koszty serwisowania. Zastosowanie łańcucha rozrządu zmniejsza czynności obsługowe, nie ma poważnych zastrzeżeń do trwałości układu tłokowo-korbowego i osprzętu. Jedynie czasami może zaszwankować rozrusznik czy pompa paliwa i to raczej ze względu na wiek, a nie kiepskiej jakości wykonanie. Elementy układu przeniesienia napędu, jak sprzęgło czy przeguby półosi, pierwsze oznaki słabości pokazują po przejechaniu 150 tys. km. W zawieszeniu najszybciej wybijają się silentblocki wahaczy przednich. Rzadko zawodzi elektronika.

Generalnie Almera pierwszej generacji to samochód warty rekomendacji. Jeśli trafi my na zadbany egzemplarz z przebiegiem poniżej 120-150 tys. km, powinien bezproblemowo służyć jeszcze przez kilka lat.

Nissan Almera
Lata: 1995-2000
Silnik: 1.6
Moc: 99 KM
Cena: od 8,5 tys. zl
Lista usterek
Nadwozie/podwozie – oznaki korozji występują na tylnej części progu (1) oraz w okolicy tylnej wycieraczki; nieszczelne lampy i refl ektory. Silnik/układ przeniesienia napędu – usterki łożysk aparatu zapłonowego (2); spotykane są przypadki niesprawności rozrusznika, a także pompy paliwa (3). Układ elektryczny – kiepską trwałość wykazują również kostki refl ektorów (4); uszkodzony silniczek tylnej wycieraczki (w efekcie zapieczenia trzpienia) (5).

Historia modelu
1995 wrzesień: debiut Almery, następcy modelu Sunny. Do wyboru trzy wersje nadwoziowe (3- i 5-drzwiowy hatchback oraz sedan) i dwa silniki benzynowe 1.4 i 1.6. 1996 marzec: wprowadzenie silnika 2.0/143 (wersja GTI) oraz 75-konnego diesla. 1998 marzec: modernizacja modelu (m.in. zmiany stylistyczne nadwozia i wnętrza, bogatsze wyposażenie); 2000 marzec: zmiana generacji – Almera II. Nowe silniki benzynowe i diesel z wtryskiem typu Common Rail.

Ceny czesci zamiennych w zl ASO Zamienniki
filtr oleju 40 28
filtr powietrza 102 65
tarcza hamulcowa (przód) 323 128
klocki hamulcowe (przód, kpl.) 288 115
amortyzatory (przód/tył, kpl.) 797/456 460/280
sprzęgło (kpl.) 670 380
reflektor/błotnik (przód) 1333/1452 480/360

Dane techniczne
Silnik: benz., R4/16V, DOHC, poj. 1597 cm3, wtrysk wielop. St. spr. 9,8. Moc 73 kW (99 KM) przy 6000 obr./min. Maks. moment ob r. 136 Nm/4000 obr./min. Prędkość maks.: 180 (z aut. 180) km/ h. Przysp. 0-100 km/h: 11,0 (12,9) s. Spalanie (wg ECE: 90/120/ miasto): 5,5/7,2/8,6 (5,7/7,4/9,5) l/100 km. Podwozie: napęd przedni, skrzynia 5b man. lub 4b aut. Zawieszenie z przodu niezależne, z tyłu układ Scotta-Rusella. Ha mul ce tar czo we, z przodu wentylowane. Opo ny 185/65 R 14. Nadwozie: dł./szer./wys. 4140/1700/1415 mm. Ma sa wł. 1155 kg, do p. ma sa caΠ kowita 1625 kg, dop. masa przyczepy ham. 1090 kg. Poj. bagaż. 340 l. Śr. zawracania 10,4 m. Zbiornik paliwa 50 l.

Ceny uzywanych (wg Eurotaksu,w tys. zl)
1999 1998 1997 1996 1995
1.4 GX - 10,3 9,5 8,6 -
1.4 S - 13,1 12,1 11,2 10,3
1.4 14,1 13,1 - - -
1.4 Motion 15,0 13,9 - - -
1.6 SLX - 13,3 12,3 11,4 10,5
2.0 GTI - 14,0 13,0 11,9 -
2.0 D
Competence
15,8 14,6 - - -
Nasz werdykt

Jedna z ciekawszych propozycji wśród kompaktów z końca lat 90. Najmocniejszym atutem Almery jest trwałość mechaniki. Usterki zdarzają bardzo rzadko, a nawet jeśli wystąpią, da się je niedrogo usunąć, co jeszcze kilka lat temu nie było takie oczywiste. Ilość miejsca w kabinie zadowoli dwie dorosłe osoby z dwójką małych dzieci, a bagażnik o poj. 340 l pozwala przewieźć najpotrzebniejsze rzeczy. Zachęcamy do poszukiwania silnika 1.6. To bardzo dobry wybór. Na tle jednostki podstawowej 1.4 zapewnia wyraźnie lepsze osiągi przy niemal identycznym spalaniu.

Tu znajdziesz pełne archiwum artykułów z "Auto Świata"



Deskę rozdzielczą, zaprojektowaną bez finezji, solidnie zmontowano.


Z tyłu mało miejsca na nogi.


Przed pasażerem umieszczono obszerny, zamykany schowek


Zdarzają się egzemplarze z nieszczelnymi tylnymi światłami


Zabezpieczenie antykorozyjne nie zawsze równo naniesione. Może wystąpić korozja


Przeguby półosi trwałe przy założeniu, że manszety nie są popękane. Zdarza się to raczej rzadko


Użytkownicy czasami narzekają na złe działanie „ręcznego”